Hırs ve Azim

Sadece birer kelime değildir; hırs ve azim. Hırs yapmak kişiyi için için yer, sonunda da tüketip bitirir. Başkasının yükselmesini istemeyen bencil bir duygu olmasının yanı sıra kimseye bir fayda sağladığı da görülmemiştir. Birbirimize bu kadar ihtiyacımız varken ne diye hırs yaparak sadece kendi başarılarımızı üstün kılmak isteriz ki?

Hırs, sinsidir. İçten içe birilerini takip etmektir, “o yapıyorsa ben daha iyisini yaparım” diyebilmek için. Peki, bunu demek yerine neden ‘hep beraber başaralım, hepimizin bilgisiyle ortaya daha güzel şeyler çıkabilir.’ denmez? Zamanında yapılan kör bir hırsın sonucunda belki istediğiniz yere hatta belki de çok daha iyi bir yere gelmişsinizdir fakat kendinizi ne kadar mutlu hissettiğiniz tartışılır. Sürekli bitmek bilmeyen bir yarışın içinde olmak sizi ne kadar mutlu kılabilir ki, bu sizi yıpratmaktan başka neye yarar? Sadece dünkü halinize göre kendinize yeni bir şeyler kattığınıza ve dünkü halinizden daha iyi olduğunuza eminseniz zaten yararlı bir insan olacaksınızdır.

Azim ise hırsın aksine sabırlı bir duygudur. İstediğiniz şeye ulaşamasanız bile size ve çevrenizdekilere mutlaka bir şeyler katacaktır. Azim, son derece kararlı ve dengeliyken; hırsınız sizi yarı yolda bırakabilir. Bu yüzden azmedelim ve hep birlikte başaralım, hep birlikte yükselelim!

~Nur Sena AKAY

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir